Deze week kreeg Foppe Antonides, eigenaar van de plaatselijke camperplaats de Lits, het volgende verhaal toegestuurd. Met toestemming van de schrijver is het doorgestuurd naar de redactie.

Geachte beheerder van camperplaats "De Lits",

We staan nu alweer een aantal dagen met alle tevredenheid bij jullie op de prachtige camperplaats en genieten weer volop. Maar graag wil ik jullie een verhaal laten lezen dat we afgelopen week op het zandpad de "Achterweg" (achter de camperplaats) hebben meegemaakt en ik zal er een foto als bewijs bij doen anders geloven jullie nooit wat er in de buurt van de camperplaats gebeurt.

Tja beste vrienden,

Wat wij vandaag vlak naast de camperplaats gezien hebben, dat geloven jullie nooit en toch wil ik het jullie even vertellen. We liepen met de honden te wandelen over een zandweggetje dat langs de camperplaats loopt en in de verte hoorden we een geluid. Het was geen overdreven hard geluid zodat het voor overlast zou zorgen, maar eerder een heel bescheiden mooi geluid. Omdat we door een bocht liepen, kon ik verderop tussen de bomen door al wat beweging zien en voorzichtig gebaarde ik naar vrouwlief dat ze even heel stil moest zijn. Zowat op onze tenen slopen we door de bocht en ook de honden bleven gelukkig zachtjes achter ons lopen.

In een weiland naast het zandpad waarop wij liepen, zagen we een echte Jamaicaanse reggae pony met ware dreadlocks staan en hij rolde heel nonchalant tegen een boom leunend een joint van de bladeren uit diezelfde boom waar hij tegenaan leunde. Zachtjes zong hij heel dromerig: “No women no kraai, no women no kraai, no women no kraai” en het opmerkelijkste was dat er achter hem nog een zwarte pony met dreadlocks stond die hem begeleidde op een basgitaar.

Helaas ging op het moment dat ik een foto wilde maken onze blinde hondje Sophie op een takje staan en waarschijnlijk heeft dat geluid ons verraden. Want de achterste pony gooide direct zijn basgitaar opzij en de voorste pony doofde meteen zijn joint en ze gingen beiden nog wat wankel op hun beentjes staan. Heel onschuldig keken ze ons nog wat geestelijk afwezig aan en ze probeerden te laten overkomen alsof wij iets hadden gezien dat nooit gebeurd was. Helaas was ik met de foto op het moment van het zingen en de basgitaar iets te laat, maar zeg nou eerlijk: Staat hier een Jamaicaanse reggae pony met dreadlocks bij een boom met bladeren of verzin ik dit verhaal?????

Mvg
Fam. Schat